skip to main |
skip to sidebar

Bu akşam Prag'dalar. Giriş sadece 6 avro. Gidiyoruz derhal.
Bugünkü konum bu benim. Prague Vagabonds.
Yaşadığım eve gitmek için sürekli olarak bir alt geçitten geçmek zorunda olmam buranın inanılmaz şekilde düzenlenmiş trafik kuralları ile alakalı. Memleketteki gibi "hop refüjün üstünden sekeyim 5 dakika kazanırım" düşüncesini ilk gün polis tarafından enselendikten sonra sildim kafamdan. "3000 Çek Kronu ceza keserim" dedi. Kaçtım. Şimdi Prag'ın avareleri ile selamlaşmak durumundayım her gün.
Türkiye'de gündelik hayatta karşılaşılan garip insanlar ve tehlikeli objelerden sonra bir Türkün burada bu insanlardan korkması aslında oldukça abes. Herkes o kadar şaşırıyor ki buna, ben de onlara şaşırıyorum. 3 senedir benimle birlikte Türkiye'de aynı evde yaşayan hatun bile şaşırıyor. Diyorum trafikte araba kullanırken bile bunların 10 misli tehlikeli objelerle karşılaşıyorsun, bunlardan mı korkacağım?
Hepsinin yanında mutlaka bir köpek var. Sokak köpeklerinin boyunlarına ip bağlayıp gezdiriyorlar yanlarında. Çoğunlukla oldukça zararsızlar ve çok kibarlar.
Veeeeee: İngilizce konusuyorlar!
Suratsız Çeklerden uzun süre istediğim performansı alamayınca İngilizce konusunda biraz Çekçe öğrenmeye karar vermişliğimin üstünden pek de uzun vakit geçmemesine rağmen gündelik hayatta bana yardımcı olabilecek kadarını söktüm dillerinin. Bu durumda canımı sıkana "normal misin sen koçum" diecek kadar Çekçem var demektir. Yüriim be kim tutar beni?
Dediğim gibi. Çekçe hariç İngilizce konusuyorlar. Bu insanlar pek alçakgönüllüler bu nedenle benim gözümde çünkü diğer Çekler ,yani normal Çekler, yani işi gücü olup bir evde yaşayan ve köpeklerini ip yerine tasmalarla geziren Çekler bilmelerine rağmen , çok sıkışmadıkça İngilizce konusmazlar. Bu avareler böyle değil. Bakıyorlar kara kaşlı kara gözlü bir 3. dünya ülkesi insanı geliyor, yormuyorlar beni Çekçe ile. Derhal ingilizce:
-Sigara var mı birader?
-Var.
-Arkadaşlarım da istiyor.
-Kanyak verin o zaman bana
-Al
Değişim paylaşım olayı bittikten hemen sonra "iyi geceler" dilekleri.
Prag'ın en çok sevdiğim ikinci şeyi. Avareler.
Fotolar yakında.